Αρχικη
Ο Ζορμπάς του Νίκου Καζαντζάκη στο Παλαιοχώρι Εκτύπωση E-mail

Ο Νίκος Καζαντζάκης , ο Ζορμπάς & τα Μαδεμοχώρια Χαλκιδικής
.


Οι περπατησιές του ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ & του ΖΟΡΜΠΑ στην ΟΡΕΙΝΉ ΒΌΡΕΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΉ

Ημερίδες

της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων "Νίκου Καζαντζάκη" ,

 

του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (Ε.ΚΕ.ΒΙ.) & Τοπικών Φορέων 

στο Παλαιοχώρι (24/11/2007) και στον Πολύγυρο (5/1/2008) :

 

 

 

 

 

  1. Ομιλία κα. Βουγιούκα Αθηνά,  "Ο Νίκος Καζαντζάκης και ο αληθινός Ζορμπάς , από τον Γιώργη στον Αλέξη Ζορμπά" 
  2. Ομιλία κ Γουνελά Δημήτρη ,  "Η έννοια της Ελευθερίας στο έργο του Καζαντζάκη" 
  3. Ομιλία κα. Ιεραπετριτάκη Γιούλη ,  " Νίκος Καζαντάκης, κήρυκας της ζωής"
  4. Ομιλία κ. Ρίμπα Αθ. Αστερίου ,  "Η πραγματοποίηση ενός οράματος..."
  5. Ομιλία κα Αραμπατζίδου Λένα ,  "Οι βάρβαροι του Καζαντζάκη και οι βάρβαροι του Καβάφη: η νομαδικότητα ως στοιχείο ποιητικής"

 

    1. Επιστολή "Σπίτη Ζορμπά "στο Παλαιοχώρι     B.   Δίκτυο Πόλεων Καζαντζάκη - Ζορμπά
    2. Νέα Επιστολή "Σπίτη Ζορμπα" 

 

                  

 

 

 

 

 

 

 

 " Ο Ζορμπάς "επιστρέφει" στο Παλαιοχώρι Χαλκιδικής .

***

Ο Ζορμπάς αναζητά ακόμα στέγη στη Χαλκιδική …
Θυσία στο βωμό της Eldorado το alter ego του Ν. Καζαντζάκη.
.
Διαβάστε εδώ :
http://eftropios.blogspot.gr/2012/12/blog-post.html

 

*********

 

Ο ΖΟΡΜΠΑΣ ΣΥΜΒΟΛΟ ΚΑΙ ΓΕΦΥΡΑ ΦΙΛΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΣΚΟΠΙΩΝ-ΣΕΡΒΙΑΣ

http://www.hri.org/news/greek/mpegr/1997/97-03-31.mpegr.html

 

*********

Παλαιοχωρινοί εργάτες διαμαρτύρονται για την εταιρεία ξυλείας του Νίκου Καζαντζάκη στο ΄Αγιον ΄Ορος (1916)

Του Κωνσταντίνου Θ. Χιούτη ,

   Η χερσόνησος του ΄Αθω παρά τη μοναστική φυσιογνωμία της διατήρησε ανέκαθεν μία αμφίδρομη σχέση με το κοσμικό στοιχείο, το οποίο άλλοτε εισχωρούσε στη χερσόνησο για επαγγελματικούς λόγους και άλλοτε συναλλασσόταν εξ αποστάσεως με τις μοναστικές αδελφότητες για ποικίλες αιτίες.
   Περισσότερο άμεση θεωρείται η επικοινωνία με τους κατοίκους της υπόλοιπης Χαλκιδικής, η οποία στηρίχθηκε σε παράγοντες, όπως η εγγύτητα των δύο τόπων και η έντονη παρουσία πολλών Χαλκιδικιωτών, που εγκαταβίωναν στις μονές και στα κελλιά ως μοναχοί. Οι τελευταίοι ήταν εκείνοι που αποτέλεσαν τη γέφυρα, ώστε να εντοπιστούν επαγγέλματα, τα οποία μπορούσαν να συνδράμουν τον μοναχισμό του ΄Αθω.
   Τα μοναστηριακά αρχεία καταδεικνύουν ότι οι Χαλκιδικιώτες επαγγέλονταν τα πάντα στο ΄Αγιον ΄Ορος (ζωέμποροι, γανωτές, ορειχαλκουργοί, υλοτόμοι, υποδηματοποιοί, κτίστες, αλιείς, βοϊδάδες κ.ά.), αλλά και από τα χωριά τους δεν παρέλειπαν να εξυπηρετούν τους αγιορείτες μοναχούς σε κάθε τους υπόθεση.
   Το 1915 ο γνωστός λογοτέχνης Νίκος Καζαντζάκης ίδρυσε συνεταιρικά μία εταιρεία ξυλείας στο ΄Αγιον ΄Ορος στηριζόμενος σε υλοτόμους από τη Χαλκιδική. Η εταιρεία αυτή δεν κατάφερε να ευδοκιμήσει και σε σύντομο διάστημα διαλύθηκε (1916) αναγκάζοντας τον Καζαντζάκη να μετακινηθεί προς την Πελοπόννησο, όπου ασχολήθηκε με τη λειτουργία ενός λιγνιτωρυχείου έχοντας μαζί του ως επιστάτη τον Γιώργη Ζορμπά – γνωστό από τη διαμονή του στο Νεοχώρι και στο Παλαιοχώρι εξαιτίας της ενασχόλησής του με τα μεταλλεία της Πιάβιτσας (Νεοχωρίου).
   Ερευνώντας το αρχείο της μονής Αγίου Παύλου στάθηκα σε μία επιστολή οκτώ εργατών από το Παλαιοχώρι, η οποία καταδεικνύει την κακή πορεία της εταιρείας του Καζαντζάκη από τα πρώτα της βήματα και το εργασιακό περιβάλλον στο οποίο ήταν εκτεθειμένοι όσοι εργάζονταν μακριά από τον τόπο τους.

 


   Η επιστολή των Παλαιοχωρινών Γαλάνη, Σιώκου (δύο αδελφοί), Κάσσανδρου, Κατσιρμά, Μπουγά, Βούζιου και Μοσχόπουλου συντάχθηκε τον Ιανουάριο του 1916 και απευθύνεται στον ηγούμενο και τους προϊσταμένους της μονής Αγίου Παύλου με σκοπό να μεσολαβήσουν, ώστε να πληρωθούν οι πρώτοι από την εταιρεία τους. Την παρουσιάζω τηρώντας τη σύνταξη και ορθογραφία της:


Ενταύθα Αγίου Παύλου.

Παναγιότατε ΄Αγιε Καθηγούμενε μετά της σεβαστής επητροπής Αγίου Παύλου ταπηνώς προσκηνούμεν.

   Διά ταύτης μας πληροφορούμεν ημείς οι ιμέτηροι εργάται του κυρίου Νηκολάκη Καζαντσάκη και κυρίου Ιωάννου Σκορδήλοι και κυρίου Αντωνάκη Παναγιότου εργαζόμενοι επί ένα ολόκληρο μήνα εν ελείψη των κυρίων επί σκοπού όπως επιστρέψωσι μετά τας εορτάς και έλθωσι ίνα μας πληρώσωσιν το δίκαιόν μας. Αλλ’ επειδή δεν εφάνησαν όπως επηστρέψουν οπήσω και δεν γνωρίζωμεν τι γίνεται η εργασία διά τούτο παρακαλούμεν εις την ημετέραν Παναγιότητά σας όπως σπλαχνησθήτε ημάς αν είνε δυνατόν και δώσητε το δίκαιόν μας, ότι ως πτωχοί εργάται όπου είμεθα και καθηστηρούνται οι οικίοι ημών του καθημερινού άρτου. Διά τούτο παρακαλούμεν όπως δεχθήται τα παράπονα ημών.

Μεθ’ ηπολήψεως ταπηνώς προσκυνούμεν.
Ενταύθα Αγίου Παύλου τη Ιανουαρίου εικοσιτρείς 23 1916

Οι εργαζόμενοι
Νικόλαος Π. Σόκου
Νικόλαος Α. Γαλάνης
Δημήτριος Β. Κασσάνδρου
Αθανάσιος Π. Σιόκος
Δίμος Β. Κατσηρμάς
Αστέριος Πογάς
Κωνσταντίνος Βούζιος
Αθανάσιος Β. Μοσχόπουλος

   Στην επιστολή τους οι Παλαιοχωρινοί εργάτες δεν μνημονεύουν την επαγγελματική ιδιότητά τους ή το αντικείμενο της εταιρείας των Καζαντζάκη, Σκορδίλη και Παναγιώτου, αφού την πληροφόρηση αυτή παρακάμπτει η ανησυχία τους για το δίκαιον, η φτώχεια τους και ο αντίκτυπος, που θα έχει για το οικογενειακό περιβάλλον τους η καθυστέρηση της πληρωμής τους.
   Η εποχή του 1916, την οποία χαρακτηρίζει η οικονομική δυσπραγία, αποτελεί μία ατυχή συγκυρία για τα προβλήματα αυτών των εργατών, τα οποία συνθλίβουν τη βιοποριστική προσπάθειά τους. Για να αφουγκραστούμε την εποχή αυτή μπορούμε να δούμε τα όσα καταθέτει στην αλληλογραφία του ένας ιερέας του γειτονικού Νεοχωρίου: ένεκα της μεγάλης δυστυχίας όπου υπάρχει εις τον κόσμον, οι άνθρωποι επούλησαν τα ζώα των […] εγώ δε τι να πουλήσω ζώα δεν έχω. Τίποτα δεν έχω να πουλήσω έξωδα έχω, ψωμί να αγοράζω όπου έγινεν 80 λεπ. Το καλαμπόκι και εκείνον δεν υπάρχη και είνε πικρόν […] αλλά και τι να πράξωμεν δεδοξασμένον το όνομα του υψίστου πρέπει να υποφέρομεν, διότι εξ αμαρτιών μας ήλθαν ετούτοι οι καιροί και οι χρόνοι και εφέτως [=1916] δεν μας έμινεν ήλη επάνο μας με αυτό το ψωμί (δηλ.) την μεγάλην ακρείβια όπου έχη.
   Η τύχη της επιστολής των Παλαιοχωρινών εργατών δεν μας είναι γνωστή, επειδή το αρχείο της μονής Αγίου Παύλου δεν διασώζει κάποια μεταγενέστερη, που να αναδεικνύει την εξέλιξη του θέματος. Πιθανόν η εταιρεία να ανταποκρίθηκε στις υποχρεώσεις της, επειδή από τον Ιανουάριο του 1916 έως το φθινόπωρο του ίδιου έτους, που καταργήθηκε, μεσολάβησε ικανό διάστημα.
   Ωστόσο, μπορούμε σταθούμε στην παρούσα επιστολή, η οποία διατηρώντας την αυτοτέλειά της και την ιστορική αξία της για το παρελθόν των κατοίκων του Παλαιοχωρίου δεν παύει να τονίζει πολλές πτυχές της σύγχρονης εποχής, όπου η οικονομική ακαταστασία συρρικνώνει τον κοινωνικό ιστό σε ανησυχητικό βαθμό, διότι εξ αμαρτιών μας ήλθαν ετούτοι οι καιροί και οι χρόνοι (επαναλαμβάνω τα γραφόμενα του ιερέα).

Δημοσιεύτηκε στην εφημ. «Παλαιοχωρινά Νέα» (Παλαιοχωρίου Χαλκιδικής), φ. 20 (Ιανουάριος – Μάρτιος 2012).

 

                                                                      *************

 

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ : ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ,

24-27 ΜΑΪΟΥ 2012, Δ.Ε.Θ. περ. 13 & 15
Έκθεση της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων "Νίκου Καζαντζάκη"

«ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) ΚΑΙ ΖΟΡΜΠΑΣ (1865-1941) ΔΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ»

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΦΙΛΩΝ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

Ταχυδρομική Διεύθυνση:
Διεθνής Εταιρεία Φίλων Νίκου Καζαντζάκη
Συντονιστική Επιτροπή
Case postale 2714
1211 Genève 2 Dépôt
SWITZERLAND

E-mails:
Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε
Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε


 Ιστοσελίδα:   http://www.amis-kazantzaki.gr/   

 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------  

Εκδόσεις Καζαντζάκη
Χαριλάου Τρικούπη 116 
Αθήνα 114 72
Ιστοσελίδαwww.kazantzakispublications.org
Follow us on Twitter! http://twitter.com/#!/KazantzakisPub 

 

 -------------------------------------------------------------------------------------------------------

Η εκπομπή «ΣΑΝ ΠΑΛΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ» της ΠΟΠΗΣ ΤΣΑΠΑΝΙΔΟΥ με αφορμή μια φωτογραφία ασχολείται με πολιτικά, κοινωνικά, καλλιτεχνικά και αθλητικά θέματα της επικαιρότητας φιλοξενώντας ανθρώπους που πρωταγωνίστησαν σε αυτά. Το δωδέκατο επεισόδιο της σειράς είναι αφιερωμένο στο λογοτεχνικό, κινηματογραφικό και αληθινό ΑΛΕΞΗ ΖΟΡΜΠΑ, που το πραγματικό όνομα ήταν ΓΙΩΡΓΟΣ. Γεννήθηκε στο χωριό ΚΑΤΑΦΥΓΙ της ΚΟΖΑΝΗΣ. Λαογράφος της περιοχής περιγράφει τα παιδικά του χρόνια, την επαγγελματική του πορεία, την οικογενειακή του κατάσταση, το τέλος της ζωής του. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη γνωριμία και φιλία του με το ΝΙΚΟ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ. Ο συγγραφέας εμπνεύστηκε από την προσωπικότητα του ΑΛΕΞΗ ΖΟΡΜΠΑ και έγραψε το έργο του «ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΖΟΡΜΠΑ». Άνθρωποι των γραμμάτων αναλύουν το συγκεκριμένο μυθιστόρημα και τον ήρωα του, παρουσιάζουν τις ομοιότητες και διαφορές του με τον αληθινό και κινηματογραφικό ΖΟΡΜΠΑ. Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ βασισμένος στο βιβλίο του ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ σκηνοθέτησε την ταινία «ΑΛΕΞΗΣ ΖΟΡΜΠΑΣ» που γνώρισε τεράστια επιτυχία σε ΕΛΛΑΔΑ και εξωτερικό και απέσπασε σημαντικά βραβεία. Τη μουσική της ταινίας έγραψε ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ και έγινε παγκοσμίως γνωστή ως Συρτάκι. Μέσα από τη συγκεκριμένη ταινία προβάλλονται τα εκρηκτικά και γνήσια χαρακτηριστικά των Ελλήνων, ενώ παρακολουθούμε πλάνα της σε όλη τη διάρκεια του επεισοδίου.

 

Στο παρακάτω link η εκπομπή :

http://www.ert-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=0000055906&tsz=0&autostart=0

 

B -------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 Στη σειρά «ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑ» ο ΦΡΕΝΤΥ ΓΕΡΜΑΝΟΣ παρουσιάζει μια ανθολογία από τις εκπομπές του, συμπληρώνοντας πορεία 25 χρόνων στην ελληνική τηλεόραση. Θυμάται την εκπομπή αφιέρωμα στους Συγγραφείς ΜΕΝΕΛΑΟ ΛΟΥΝΤΕΜΗ και ΝΙΚΟ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ. Το πορτραίτο του ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ σκιαγραφεί η μεγάλη κυρία των ελληνικών γραμμάτων ΕΛΛΗ ΑΛΕΞΙΟΥ, αναφέροντας άγνωστες πτυχές της ζωής του και μιλώντας για την ιδεολογία του καθώς και την πικρία του, που δεν κατάφερε να αποσπάσει το Βραβείο Νόμπελ. Συνεχίζοντας, αναφέρεται στην αναγνώρισή του ως ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες Λογοτέχνες και γνωστότερος μέσω της κινηματογραφικής απόδοσής των έργων του «Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ», «ΒΙΟΣ Και ΠΟΛΙΤΕΙΑ Του ΑΛΕΞΗ ΖΟΡΜΠΑ» και «Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ». Ακολουθεί συνέντευξη της ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΖΟΡΜΠΑ, κόρη του ΑΛΕΞΗ ΖΟΡΜΠΑ, η οποία αναφέρεται στα κοινά σημεία του ήρωα του ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ με τον πατέρα της. Αποσπασματικό πλάνο του ΜΑΝΟΥ ΚΑΤΡΑΚΗ στο Θεατρικό «ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΚΟΛΟΜΒΟΣ», ο οποίος ακούγεται να μιλάει για το συγκεκριμένο ρόλο και τον Συγγραφέα. Το αφιέρωμα πλαισιώνεται με αποσπάσματα από κινηματογραφικές μεταφορές και θεατρικές αποδόσεις των έργων του ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ. Ακολουθούν βιογραφικές πληροφορίες για τον ΜΕΝΕΛΑΟ ΛΟΥΝΤΕΜΗ, που αφορούν στη ζωή και το έργο του. Γνωρίζοντας από μικρός το δράμα της προσφυγιάς, έκανε αρκετές δουλειές προκειμένου να επιβιώσει, κάνοντας την πρώτη του εμφάνιση στη Λογοτεχνία γύρω στα 1930 με δημοσιεύσεις ποιημάτων και διηγημάτων στο περιοδικό Νέα Εστία. Το 1938 εξέδωσε τη συλλογή διηγημάτων «ΤΑ ΠΛΟΙΑ ΔΕΝ ΑΡΑΞΑΝ» για την οποία τιμήθηκε με το Μέγα Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας. Τιμήθηκε επίσης με το βραβείο της Χρυσής Δάφνης Πανευρώπης και το έργο του καλύπτει όλα σχεδόν τα είδη του γραπτού λόγου. Το πορτραίτο του Συγγραφέα σκιαγραφεί ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ, παλιός φίλος του ΛΟΥΝΤΕΜΗ και ο άνθρωπος που μοιράστηκε μαζί του την ανέχεια της εποχής. Επίσης, ο Προϊστάμενος του, ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΒΤΖΗΣ, μιλάει για τη συλλογή που του χάρισε το πρώτο βραβείο και περιγράφει τις συνθήκες υπό τις οποίες έγγραψε το βιβλίο. Ο Εκδότης του Συγγραφέα ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΚΛΑΔΟΣ περιγράφει τον τελευταίο χρόνο του Λογοτέχνη στην ΕΛΛΑΔΑ. Το αφιέρωμα πλαισιώνεται με αποσπάσματα του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΛΟΥΝΤΕΜΗ από το ποίημα «ΚΡΑΥΓΗ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ» και «ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΕΝΟΣ ΡΑΓΙΣΜΕΝΟΥ ΕΡΩΤΑ», γραμμένο στην ξενιτιά. Επίσης, προβάλλονται φωτογραφίες απ’ τη ζωή του στο ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ και πλάνα απ’ το σπίτι του στη ΒΑΡΗ, καθώς και της συνέντευξης που έδωσε στον ΜΑΝΩΛΗ ΜΑΥΡΟΜΑΤΗ μετά την επιστροφή στην πατρίδα, ύστερα από 18 χρόνια ξενιτιάς, ενώ το αφιέρωμα ολοκληρώνεται με πλάνα από την κηδεία του.

 

Στο παρακάτω link η εκπομπή :

http://www.ert-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=73494&tsz=0&act=mMainView

 

 - "Ο γιος της Κρήτης" (αφιέρωμα στον Νίκο Καζαντζάκη) (καλεσμένοι: Έλλη Αλεξίου, Αναστασία Ζορμπά (κόρη Αλ. Ζορμπά), Μάνος Κατράκης) (12/2/1976)               

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

 

*******

 

Γεώργιος (Αλέξης) Ζορμπάς

  Ο Αλέξης Ζορμπάς (που το πραγματικό του όνομα ήταν Γιώργης), έγινε γνωστός ως ήρωας του μυθιστορήματος του Νίκου Καζαντζάκη με τίτλο Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά.

       Γεννήθηκε στο Καταφύγι  Βελβεντού Νομού Κοζάνης το (1865). Ήταν γιος του Φώτη Ζορμπά που είχε καταγωγή από τον Δήμο Κολινδρού στην Πιερία , ενός πλούσιου τσέλιγκα και κτηματία, και είχε άλλα τρία αδέλφια (την Κατερίνα, τον Γιάννη και τον Ξενοφώντα). Δούλεψε στο Καταφύγι στα κτήματα και στα κοπάδια του, έγινε ξυλοκόπος, και αργότερα μετά τον θάνατο της μητέρας του και την δυστηχία που έφερε αυτό στην οικογένεια του (ο πατέρας του έγινε καλόγερος, τα ζώα του αρώστησαν ) έφυγε για τη Χαλκιδική όπως είχανε κάνει και πολλόι άλλοι κάτοικοι του χωριού του για να βρεί δουλειά .

       Στο Παλαιοχώρι έζησε τα πιο κρίσιμα χρόνια της ζωής του , ανδρώθηκε και έκανε οικογένεια . Εγκαταστάθηκε σε αυτό 1885 και διέμεινε σε ένα φίλο του . Εργάστηκε στην αρχή ως σιδηρουργός στα τοπικά σιδηρουργία . Μετά δούλεψε ως μεταλλωρύχος στην  Γαλλική εταιρεία εκμετάλευσης των μεταλλείων "Κασσανδρας" στο Γήσβορο (Στρατονίκη) , Μαδεμ Λάκο . Γνωρίστηκε με τον αρχιεργάτη του μεταλλείου, Γιάννη Καλκούνη, "έκλεψε" και παντρεύτηκε στο Παλαιοχώρι την κόρη του Ελένη, και έκανε μαζί της οχτώ παιδιά, από τα οποία αγαπούσε ιδιαίτερα την πρωτοθυγατέρα του Ανδρονίκη, αλλά οι πόλεμοι και ο θάνατος της γυναίκας του Ελένης, φέρνουν δυστυχία στην οικογένειά του.

        Μετά από το θάνατο τις γυναίκας του εγκαταλείπει το Παλαιοχώρι και την Χαλκιδική και έρχεται στο Ελευθεροχώρι Πιερίας που απέχει οχτώ χιλιόμετρα από τον Κολινδρό, όπου μένει ο αδελφός του Γιάννης Ζορμπάς, ο γιατρός.

       Το 1915 φεύγει για το Άγιο Όρος με την απόφαση να γίνει καλόγερος.  Στο Αγιο Όρος και  στην Βόρειο Χαλκιδική πραγματοποιείται αυτή η μεγάλη γνωριμία όπου ο Καζαντζάκης μιλάει με τον μεγαλύτερο ενθουσιασμό, να τι γράφει πρόλογο στο βιβλίο του:

                         “ Πολλές φορές πεθύμησα να γράψω το βίο και την πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά , ενός γέρου εργάτη που πολύ αγάπησα.Στη ζωή μου , οι πιο μεγάλοι μου ευεργέτες στάθηκαν τα ταξίδια και τα ονείρατα, από τους ανθρώπους , ζωντανούς και πεθαμένους , πολύ λίγοι βοήθησαν τον αγώνα μου. «Όμως αν ήθελα να ξεχωρίσω ποιοι άνθρωποι άφηκαν βαθύτερα τ΄αχνάρια τους στην ψυχή μου ίσως να ξεχώριζα τρείς τέσσερεις : τον Όμηρο , τον Μπέρξονα, τον Νίτσε και το Ζορμπά.Ο πρώτος στάθηκε για μένα το γαληνό κατάφωτο μάτι – σαν το δίσκο του ήλιου- που φωτίζει με απολυτρωτικιά λάμψη τα πάντα, ο Μπέρξονας νε αλάφρωσε από άλυτες φιλοσοφικές αγωνίες που με τυραννούσαν στα πρώτα νιάτα, ο Νίτσε με πλούτισε με καινούργιες αγωνίες και με έμαθε να μετουσιώνω τη δυστηχία , την πίκρα , την αβεβαιότητα σε περηφάνια , κι ο Ζορμπάς μ΄έμαθε ν΄αγαπώ τη ζωή και να μη φοβούμαι το θάνατο. Αν ήταν στον κόσμον όλο σήμερα να διάλεγα ένα ψυχικό οδηγό , «γκουρού», όπως το λένε οι Ινδοί , «Γέροντα» όπως τον λένε οι καλόγεροι στο Άγιονόρος , σίγουρα θα διάλεγα το Ζορμπά” (σελ. 7).

                   “ ...Όλα τα πολύπλοκα , άλυτα για μας προβλήματα , τα λύνει αυτός με μια σπαθιά , σαν τον συμπατριώτη του το Μέγα Αλέξανδρο. Δύσκολο να πέσει όξω αυτός , γιατί ακουμπά αλάκαιρος , από τις πατούσες ως το κεφάλι , στο χώμα” (σελ. 85)

                   “… Χαμένη η ζωή μου συλλογιζόμουν, να μπορούσα να ΄πιάνα ένα σφουγγάρι , να τα σβήσω όλα όσα διάβασα , όσα είδα όσα άκουσα, να μπώ στο σκολείο του Ζορμπά και να αρχίσω τη μεγάλη , την αληθινή αλφαβήτα! Πόσο διαφορετικιά στράτα θα ΄παίρνα!” (σελ. 99)

                   “… Όλα τα προβλήματα που μαχάχουμουν εγώ κόμπο κόμπο να λύσω στη μοναξιά μου , καρφωμένος στην καρέκλα , ο άνθρωπος αυτός τα ΄λυσε μέσα στα βουνά , στον καθαρό αγέρα , με το σπαθί του” .(σελ. 270)Κατόπιν πηγαίνουν στη Μάνη (1917) όπου εκμεταλλεύονται τα ορυχεία της Πραστοβάς (κοντά στη Στούπα Μεσσηνίας, παραθαλάσσιο χωριό του Δήμου Λεύκτρου στη Μεσσηνιακή Μάνη). Ο Νίκος Καζαντζάκης εδώ εμπνεύστηκε και έγραψε το έργο του "Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά".

          Ο Καζαντζάκης με τον Ζορμπά πάνε στην παραλία της Καλογριάς στην Στούπα και στην Πραστόβα του Δήμου Λευκτρού πραγματοποιούν την έναρξη εργασιών του μεταλλείου τον Φεβρουάριο του 1916 . Ο Ζορμπάς είχε μαζί του τα 5 από τα 8 παιδιά του και έφυγε από την περιοχή το καλοκαίρι του 1918 και δεν ξαναγύρισε ποτέ.

          Στα 1919 τον παίρνει μαζί του ο Καζαντζάκης στη Ρωσία για να επιμεληθούν τον επαναπατρισμό των εκεί Ελλήνων με εντολή του Ελευθέριου Βενιζέλου .

          Στα 1920 πάει στα Σκόπια , ξαναπαντρεύεται την Λιούμπα -Αγάπη και ασχολήθηκε με την εκμετάλευση ορυχείου .  Από εκέι θα στείλει τηλεγράφημα στον Καζαντζάκη και του γράφε "Εύρον πράσινην πέτραν ωραιοτάτην έλθε αμέσως . Ζορμπάς ".  Αυτο το γεγονός το αναφέρει με ωραίο τρόπο ο Καζαντζάκης στο έργο του "Αναφορά στο Γκρέκο" .

Αναλυτικά  :

                     "  Ηταν την εποχή που ακουγόνταν οι πρώτες μακρινές βροντές της καταιγίδας που είχε κιόλας κινήσει καταπάνω στη γής . Ο παγκόσμιος πόλεμος . Εκατομμύρια άνθρωποι έτρεμαν , θωρώντας την πείνα , τη σφαγή , τη παραφροσύνη να ΄ρχουνται . Όλοι οι δαιμόνοι του ανθρώπου είχαν ξυπνήσει και διψούσαν για αίμα .

                     Μέσα σε τέτοιες φαραμακερές μέρες έλαβα το τηλεγραφήμα του Ζορμπά . Στην αρχή θύμωσα , ο κόσμος χάνεται , κιντυνέυει η ζωή κι η τιμή κη ι ψυχή του ανθρώπου , κι ορίστε τώρα ένα τηλεγράφημα να κινήσεις , να κάμεις χίλια μίλια για να δείς μιαν όμορφη πράσινη πέτρα! Ανάθεμα είπα στην ομορφιά , γιατι ΄να ναι άκαρδη και δεν νοιάζεται για τον πόνο του ανθρώπου.

                     Μα ξαφνικά τρόμαξα , ο θυμός είχε κιόλας ξεθυμάνει κι ένοιωθα με φρίκη πως η απάνθρωπη κραυγή του Ζορμπά αποκρίνουνταν σε άλλη απάνθρωπη μέσα μου κραυγή. Ένα άγριο όρνιο μέσα μου τίναξε τα φτερά του να φύγει. Όμως δεν έφυγα δεν τόλμησα πάλι , δεν κίνησα να πάω , δεν ακολούθησα τη θεϊκιά θηριώδη μέσα μου κραυγή, δεν έκαμα μια γεναία παράλογη πράξη. Ακολούθησα την κρύα ανθρώπινη φωνή του λογικού , πήρα την πένα κι έγραψα του Ζορμπά και του εξηγούσα …

                     Κι αυτός μου αποκρίθηκε “ Είσαι , και να με συμπαθάς , αφεντικό , καλαμαράς. Μπορούσες κι εσύ , κακομοίρη , μια φορά στην ζωή σου να δείς μιαν όμορφη πράσινη πέτρα και δεν την είδες . Μα το Θεό , κάθουμαι κάποτε , όταν δεν έχω δουλειά , και λέω με το νού μου : «Υπάρχει , δεν υπάρχει Κόλαση;» μα χτές πού έλαβα το γράμμα σου , είπα « Σίγουρα πρέπει να υπάρχει Κόλαση για μερικούς καλαμαράδες»”

         Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η κατάσχεση των ορυχείων από τους Γερμανούς κατακτητές, η πείνα και ναζιστική σκλαβιά τον έστειλαν στον τάφο το (1941). Ο τάφος του βρίσκεται στο νεκροταφείο των Σκοπίων Μπούτελ Ο Νίκος Καζαντζάκης εμπνεύστηκε από την γνωριμία του με τον Ζορμπά και έγραψε το έργο του, «Βίος και πολιτεία τού Αλέξη Ζορμπά».


***

Η υπόθεση τού βιβλίου, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο, το 1964, με τον τίτλος «Ζορμπάς ο Έλληνας» (Zorba the Greek), σε συμπαραγωγή Ελλάδας, Μεγάλης Βρετανίας και Η.Π.Α. Την ταινία, σκηνοθέτησε ο Μιχάλης Κακογιάννης, ενώ τον κεντρικό ήρωα, τον Ζορμπά, υποδύθηκε με μοναδικό τρόπο ο Άντονι Κουίν, με συμπρωταγωνιστή τον Άλαν Μπέιτς. Την μαντάμ Ορτάνς, υποδύθηκε η Λίλα Κέντροβα, αν και αρχικά ο ρόλος είχε δωθεί στην Σιμόν Σινιορέ. Χαρακτηριστικούς ρόλους, είχαν ο Σωτήρης Μουστάκας (ο τρελός τού χωριού), η Ειρήνη Παππά (η χήρα) και ο Γιώργος Φούντας (Μαυραντώνης).

Την μουσική και σήμα κατατεθέν τής ταινίας, έγραψε ο Μίκης Θεοδωράκης, ενώ την χορογραφία τής σκηνής, όπου χορεύουν στην παραλία ο Άντονι Κουίν με τον Άλαν Μπέιτς, έκανε ο Γιώργος Προβιάς*, ο οποίος, σε αντίθεση με τον χορό του, που έμεινε παγκοσμίως γνωστός ως «συρτάκι», έμεινε στην αφάνεια, ενώ δεν αναφέρεται καν στους συντελεστές τής ταινίας.

Οι σκηνές τής ταινίας, γυρίστηκαν επί το πλείστον στα Χανιά, στον Αποκόρωνα και στο Ακρωτήρι, η δε χαρακτηριστική σκηνή τού «χορού τού Ζορμπά», γυρίστηκε στην παραλία τού χωριού Σταυρός. Η ταινία κέρδισε, το 1965, τρία βραβεία Όσκαρ: Β’ γυναικείου ρόλου (Λίλα Κέντροβα), ασπρόμαυρης φωτογραφίας (Γουόλτερ Λάσαλι) και καλλιτεχνικής διεύθυνσης και σκηνικών (Βασίλης Φωτόπουλος). Η ταινία, ήταν επίσης, υποψήφια για τέσσερα ακόμη Όσκαρ: Καλύτερης ταινίας, Α’ ανδρικού ρόλου (Άντονι Κουίν), σκηνοθεσίας (Μιχάλης Κακογιάννης) και διασκευασμένου σεναρίου (Μιχάλης Κακογιάννης).

 

* Ο Γιώργος Προβιάς (ή όπως τον έλεγαν «ο Νουρέγιεφ τών λαϊκών χορών»), ήταν ένας απλός άνθρωπος. Τα πρωινά δούλευε στις οικοδομές και τα βράδια, για να συμπληρώσει το μεροκάματο, πήγαινε και χόρευε λαϊκούς χορούς στο κέντρο «Παράδεισος», στο Μπαρουτάδικο, όπως ονομαζόταν παλαιότερα μια περιοχή τού Δήμου Αιγάλεω. Εκεί γνωρίστηκε με τον Θόδωρο Καλπαξίδη, τορναδόρο στο επάγγελμα και τον Δήμο Αμπατζόγλου, ζαχαροπλάστη και δημιούργησαν ένα χορευτικό τρίο που έκανε γνωστούς τούς λαϊκούς χορούς στα κέντρα αλλά και στις Κάννες όπου κλήθηκαν να χορέψουν. Στον Προβιά, προτάθηκε να αναλάβει να μάθει χορό στον Άντονι Κουίν, για να χορέψει στην ταινία «Ζορμπάς», τού Μιχάλη Κακογιάννη. Αν και ο διάσημος ηθοποιός διδάχθηκε την χορογραφία από τον Προβιά, ο αυθεντικός δημιουργός τής χορογραφίας, έμελλε να παραμείνει άγνωστος εξ αιτίας μιας παρεξήγησης. Όταν ο Προβιάς, το καλοκαίρι του 1963, κατέβηκε στα Χανιά με τον Άντονι Κουϊν, τον Άλαν Μπέιτς και ένα συγκρότημα τεχνικών για τα γυρίσματα τού «Ζορμπά», είχε συμφωνηθεί αρχικά ανάμεσα στον Χιώτη, τον ιδιοκτήτη του κέντρου «Ηλιοβασιλέματα», όπου εργαζόταν τότε ο Προβιάς, και τον Σπέντζο (κινηματογραφικό παραγωγό) να μένει ο Προβιάς με τούς ξένους πέντε ημέρες την εβδομάδα στην Κρήτη και δύο ημέρες να επιστρέφει στα «Ηλιοβασιλέματα» για να χορεύει, κάτι για το οποίο, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος ο Προβιάς, δεν είχε ενημερωθεί. Η δουλειά χάλασε, όταν το κέντρο και ο Χιώτης ζήτησαν αποζημίωση 60.000 δραχμές για τους δύο μήνες, που ο Προβιάς έπρεπε να απουσιάζει για τα γυρίσματα τής ταινίας στην Κρήτη. Έτσι, ο Προβιάς αναγκάστηκε να επιστρέψει νωρίτερα στην Αθήνα, μη καταφέρνοντας να παραμείνει μέχρι την ολοκλήρωση των γυρισμάτων τής ταινίας, αφού το ύψος τής αποζημίωσης που απαιτούνταν ήταν μεγάλο. Έτσι, εξ αιτίας μιας παρεξήγησης με τον Κουίν, τον Κακογιάννη και τον Θεοδωράκη και λόγω της πρόωρης αποχώρησής του από την ταινία, το όνομα τού αυθεντικού δημιουργού τού «χορού τού Ζορμπά» έμελλε να παραμείνει άγνωστο, αφού όχι μόνο δεν χόρεψε στην ταινία, όπως προβλέπονταν, αλλά ούτε το όνομά του δεν μπήκε ως χορογράφος στους υπότιτλους της ταινίας. Ο Προβιάς, πέθανε φτωχός και ξεχασμένος στο Αιγάλεω. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει και η άλλη άποψη, σύμφωνα με την οποία, το «συρτάκι» επινοήθηκε και διδάχθηκε στον Άντονι Κουίν, από τον χοροδιδάσκαλο Γιάννη Μαστορίδη

 

Διαβάστε περισσότερα: http://www.pare-dose.net/?p=4191#ixzz1Sa1cyQX7

***

- Λογοτέχνης Γιάννης Αναπλιώτης "{Ο} αληθινός Ζορμπάς κι ο Νίκος Καζαντζάκης" -- Αθήνα : Δίφρος, 1960
- Αφηγήσεις της κόρης του Ζορμπά, Ανδρονίκης Κεχάεφ (Σκόπια)
- Δοκίμιο του Λαογράφου από το Καταφύγι Κολινδρού Πιερίας (το χωριό που γεννήθηκε ο Ζορμπάς) κ. Σόρμα
- Σημειώσεις και αρχειακό υλικό από τον Ρίμπα Αθ. Αστέριο (Παλαιοχώρι Χαλκιδικής)
- Σκηνές από την ταινία Zorba the Greek
- Δήμος Λευκτρού : http://www.lefktro.gov.gr/Default.aspx?tabid=368

 

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Διεθνής Εταιρεία Φίλων Νίκου Καζαντζάκη
http://www.amis-kazantzakis.blogspot.com/

Νίκος Καζαντζάκης : Αλέξης Ζορμπάς
http://www.netschoolbook.gr/b1-log-kazantz.html

Εκπαιδευτική tv (ΥΠΕΠΘ) Νίκος Καζαντζάκης :
http://www.edutv.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1105&Itemid=97

Σελίδες Νίκου Καζαντζάκη
http://www.historical-museum.gr/kazantzakis/gr/index.html

Ίδρυμα "Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη"
http://www.kazantzakis-museum.gr/

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά

Υπόθεση

Το χρονικό της φιλίας του Καζαντζάκη και του Ζορμπά και της επιχείρησης λιγνίτη που οργάνωσαν στην Πραστοβά της Μάνης. Στο μυθιστόρημα, ο Γιώργης Ζορμπάς μετονομάζεται σε Αλέξη Ζορμπά και η δράση μεταφέρεται στην Κρήτη. Οι δυο τους συναντιούνται στον Πειραιά• εντυπωσιασμένος από το πάθος και τον αντισυμβατικό χαρακτήρα του Ζορμπά, ο αφηγητής τον προσλαμβάνει ως επιστάτη. Στην Κρήτη, εγκαθίστανται στο ξενοδοχείο της Μαντάμ Ορτάνς, μιας ξεπεσμένης σαντέζας, που δεν αργεί να γίνει ερωμένη του Ζορμπά.

Σύντομα αποδεικνύεται ότι το λιγνιτωρυχείο ήταν ένα πρόσχημα• ο αφηγητής δεν ενδιαφέρεται για κέρδη και επιχειρήσεις, αλλά αναζητεί απαντήσεις στα φιλοσοφικά ερωτήματα που τον τυραννούν. Με την απλή λογική του και την πείρα του πολύτάραχου βίου του, ο Ζορμπάς του δείχνει ότι οι απαντήσεις - αν υπάρχουν - δεν βρίσκονται στα βιβλία, αλλά μέσα στην ίδια τη ζωή, αρκεί να τη ζει κανείς με πάθος, λυτρωμένος από ελπίδες και προσδοκίες.

 

Πληροφορίες για τη συγγραφή

Γράφεται στην Αίγινα το 1941, με τον αρχικό τίτλο Το συναξάρι του Ζορμπά. Η τελική μορφή του ολοκληρώνεται το 1943. Μέρος του προλόγου δημοσιεύεται στο περ. Κρητικές σελίδες, τχ. 11-12 (Δεκ. 1936 - Ιαν. 1937) 290-292• πιθανότατα, ο Καζαντζάκης σχεδίαζε από τότε το μυθιστόρημα.

 

Εκδοτικά
  • Ν. Καζαντζάκης, Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, Αθήνα: εκδ. Δημητράκου 1946, 1954
  • Ν. Καζαντζάκης, Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, Αθήνα: εκδ. Δίφρος 1955, 1957, 1959
  • Ν. Καζαντζάκης, Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, Αθήνα: εκδ. Ελ. Καζαντζάκη 1964 (όπου και νεότερες εκδόσεις)

 

Ξένες εκδόσεις - Μεταφράσεις

  • Nikos Kazantzakis, Alexis Zorba ou le Rivage de Crète, μετάφραση στα γαλλικά Yvonne Gauthier, Παρίσι: Editions du Chêne 1947 (μόλις κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Du Chéne, το βιβλίο κατασχέθηκε από τον Hachette, για χρηματικές διαφορές που υπήρχαν ανάμεσα στους δύο εκδοτικούς οίκους, και εξαφανίστηκε από τα βιβλιοπωλεία). Νέα έκδοση: Alexis Zorba, μετάφραση στα γαλλικά Yvonne Gauthier - Gisèle Prassinos - Pierre Fridas, Παρίσι: εκδ. Plon 1954, 1956, 1958, 1960, 1961, 1965, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1988, 1990, 2002. Παρίσι: εκδ. Club des librairies de France 1957. Γενεύη: εκδ. Famot 1975, 1978 [με πρόλογο Marie-Louise Bidal-Baudier]. Παρίσι: εκδ. G.P. 1970 [με εικονογράφηση Jacques Pecnard]

Το 1954, ο Ζορμπάς πήρε το βραβείο του καλύτερου ξένου μυθιστορήματος που εκδόθηκε στη Γαλλία.

  • Nikos Kazantzakis, Spela för mig, Zorba, μετάφραση στα σουηδικά Börje Knös, Στοκ-χόλμη: εκδ. Ljus Forlag 1949. Στοκχόλμη: εκδ. Norstedt 1973. Höganäs: Braböcker 1984 [πρόλογος Sven Christofer Swahn]
  • Nikos Kazantzakis, O Velho Zorba, μετάφραση στα πορτογαλικά José Geraldo Vieira, Σάο Πάολο (Βραζιλία): εκδ. Saraiva 1951
  • Nikos Kazantzakis, Zorba the Greek, μετάφραση στα αγγλικά, Οξφόρδη: Cassirer / Λονδίνο: εκδ. Lehman 1952. Οξφόρδη: Cassirer 1959, 1965. Λονδίνο: εκδ. Faber and Faber 1961
  • Nikos Kazantzakis, Zorba the Greek, μετάφραση στα αγγλικά Carl Wildman, εισα-γωγή Ian Scott-Kilvert, Νέα Υόρκη: εκδ. Simon and Schuster/ Ballantine Books 1952. Simon and Schuster 1953. Simon and Schuster/ Ballantine Books 1954. Simon and Schuster 1959, 1964. Simon and Schuster / Ballantine Books 1967. Touchstone 1971. Scribner 1981. Scribner Paperback Fiction 1996 [η εισαγωγή του Ian Scott-Kilvert, μόνο στην πρώτη έκδοση]
  • Nikos Kazantzakis, Alexis Zorbas: Abenteuer auf Kreta, μετάφραση στα γερμανικά Alexander Steinmetz - Isidora Rosenthal-Kamarinea, Μπράουνσβαϊγκ: εκδ. Otto Erich Kleine 1952. Ζυρίχη: εκδ. Europäischer Buchklub 1953. Αμβούργο: εκδ. Rowohlt 1955, 1963, 1965, 1966, 1967, 1968, 1970, 1971, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1993, 1994, 1995, 1999. Μόναχο/Βερολίνο/Βασιλεία: εκδ. Desch 1962, 1970, 1972. Ζυρίχη: εκδ. Buchklub Ex Libris 1966. Μόναχο: εκδ. Welt im Buch 1970. Gütersloch: εκδ. Bertelsman-Club 1970, 1982. Βερολίνο: εκδ. Welt: 1972, 1973, 1976, 1978, 1981, 1988. Μόναχο/Βερολίνο: εκδ. Herbig 1982. Φραγκφούρτη/Βερολίνο: εκδ. Ullstein 1988, 1993, 1994, 1995, 1996. Στουτγάρδη: εκδ. Das Beste 1996. Μόναχο: εκδ. Herbig 2001, 2003. Μόναχο/Ζυρίχη: εκδ. Piper 2001. Ντύσσελντορφ/Ζυρίχη: εκδ. Artemis und Winkler 2002. Gütersloch: εκδ. Rheda-Wiedenbrück 2004
  • Niko Kazantzakis, Fortell Zorbas, fortell. En folkelivsskildring fra Kreta, μετάφραση στα νορβηγικά Aksel Akselson, Όσλο: Johan Grundt Tanum 1953. Όσλο: εκδ. Norske Bokklubben 1963, 1968, 1971
  • Nikos Kazantzakis, Kerro minulle, Zorbas, μετάφραση στα φινλανδικά Vappy Roos, Ελσίνκι: εκδ. Tammi 1954, 1968, 1969, 1970
  • Nikos Kazantzakis, Spil for Mig, Zorbas, μετάφραση στα δανικά Axel Pille, Κοπεγχάγη: εκδ. Sespersen og Pios 1954, 1964, 1975
  • Nikos Kazantzakis, Alexis el griego, μετάφραση στα ισπανικά (από τα γαλλικά) Roberto Guibourg, Μπουένος ιρες: εκδ. Peuser 1954, 1955, 1963, 1960, 1966. [Με τίτλο Vida y hechos de Alexis Zorba:] Βαρκελώνη: εκδ. Planeta 1977. [Με τίτλο: Alexis Zorbas, el Griego:] Μεξικό: εκδ. Promexa 1979. [Με τίτλο Alexis Zorba el griego:] Μπουένος ιρες: Carlos Lohlé 1973, 1997. Μαδρίτη: εκδ. Alianza 1985. Μαδρίτη: εκδ. Debate 1990, 1994, 1997. Μαδρίτη: εκδ. Alianza / Μπουένος ιρες: εκδ. Carlos Lohlé 1985, 1995
  • Nikos Kazantzakis, ZorbailGreco, μετάφραση στα ιταλικά Olga Ceretti Borsini, Μι-λάνο: εκδ. Martello 1955, 1965. Μιλάνο: εκδ. Mondadori 1966, 1971, 1989
  • Nikos Kazantzakis, Doživljaji Aleksisa Zorbasa, μετάφραση στα κροατικά-εισαγωγή Ton Smerdel, Ζάγκρεμπ: εκδ. Zora 1955. Βελιγράδι: εκδ. Izdavacko Preduzece «Rad» 1962, 1969
  • Nikos Kazantzakis, AlexisZorbas: AvontuurofKreta, μετάφραση στα ολλανδικά Hans Edinga, Χάγη: εκδ. Gaade 1958. Baarn: De Kern 1982 [με τίτλο Zorba de Griek]
  • Nikos Kazantzaki, O bom demónio, μετάφραση στα πορτογαλικά Fernando Soares, Λισαβόνα: εκδ. Ulisseia 1959, 1965, 1968, 1974. Λισαβόνα: εκδ. Clube Port. Do Livro e lo Disco 1974 [με τίτλο Zorba o grego]
  • Nikos Kazantzakis, Zorba hayevani, μετάφραση στα εβραϊκά, Τελ-Αβίβ: εκδ. Am Oved 1959
  • Nikos Kazantzakis, Doživljaji Aleksisa Zorbasa, μετάφραση στα σερβοκροατικά Marijan Tavčar, Σαράγεβο: εκδ. Svjetlost 1962
  • Nikos Kazancakis, Aleksi Ζorba, μετάφραση στα τουρκικά Ahmet Angin, Ισταμπούλ: εκδ. Ataç 1963, 1967 1970. [Mε τίτλο Zorba:]Ισταμπούλ: εκδ. Can 1982, 1984, 1990, 1999, 2000, 2001
  • Nikos Kazantzakis, Alexis Zorbàs, μετάφραση στα ισπανικά Jaume Berenguer Amenós, Βαρκελώνη: εκδ. Vergara 1965, 1966. Βαρκελώνη: εκδ. Laia 1984. Βαρ-κελώνη: εκδ. «62» 1995
  • Nikos Kazantzakis, AlexisZorbas, μετάφραση στα τσεχικά František Štuřík, Růžena Dostálová, Πράγα: εκδ. Odeon 1967
  • Nikos Kazantzakis, Alexis Sorbas, μετάφραση στα ισλανδικά Porgeir Porgeirsson, Ρέι-κιαβικ: εκδ. Almenna Bokafelagid 1967
  • Nikosz Kazantzakisz, Zorbász, a görög, μετάφραση στα ουγγρικά Szabó Kálmán, Papp Árpád, Βουδαπέστη: εκδ. Európa 1967, 1968, 1976,1998
  • Nikos Kazantzakis, Zorba, die griek, μετάφραση στην ομιλουμένη της Ν. Αφρικής Abraham H. de Vries, Γιοχάνεσμπουργκ: εκδ. Afrikaanse Pers-Boekhandel 1968
  • Nikos Kazantzakis, Alexis Zorba, μετάφραση στα ρουμανικά Marcel Aderca, Βου-κουρέστι: εκδ. Pentru Universala 1969. Βουκουρέστι: εκδ. Univers 1987
  • Nikosz Kazantzakisz, Zorbász, a görög, μετάφραση στα ρουμανικά Szabó Kálmán, Papp Árpád, Βουκουρέστι: εκδ. Kriterion 1971.
  • Nikos Kazantzakis, Grk Zorbas, μετάφραση στα σλοβενικά Marijan Tavčar, Λιουμ-πλιάνα: εκδ. Cankarjeva 1973, 2005
  • Nikos Kazantzaki, Cuoc doi va kinh nghiem cua Alexis Zorba, μετάφραση στα βιετ-ναμέζικα Huu Nguyen Hieu, Hong Ha: εκδ. Thuong Yeu 1973
  • Nikos Kazantzakis, AleksisZorbas, μετάφραση στα βουλγαρικά Georgi Kyfov, Σόφια: εκδ. Narodna Kultura 1973. Σόφια: εκδ. Anybic 1995 [εικονογράφηση Ljuben Zidarov]
  • Nikos Kazantzakis, Grek Zorba, μετάφραση στα πολωνικά Nikos Chadzinikolau, Βαρ-σοβία: εκδ. Ksiăzka I Wiedza 1975, 1979, 1986, 1989. Πόζναν: εκδ. «GMP» [1992]. Βαρσοβία: εκδ. Muza 1996.
  • Nikos Kazantzakis, ŘekZorbas, μετάφραση στα σλοβάκικα František Štuřík, Růžena Dostálová, Πράγα: εκδ. Odeon 1975. Πράγα/ Litomyšl: εκδ. Paseka 2004
  • Nikos Kazantzakis, Alexis Zorbas, μετάφραση στα εσθονικά Astrid Kurismaa, Aleksander Kurtna, Ταλλίν: εκδ.Eesti Raamat 1975
  • Nikos Kazantzakis, Zorba, o grego, μετάφραση στα πορτογαλικά Edgar Flexa Ribeiro - Guilhermina Sette, Σάο Πάολο: εκδ. Círculo do Livro 1975. Lagoa: εκδ. Nova Fronteira 1978. Σάο Πάολο: εκδ. Abril Cultural 1983, 1985. Ρίο ντε Τζανέιρο: εκδ. Nova Fronteira [1984;]
  • Nikas Kazandzakis, GraikasZorba, μετάφραση στα λιθουανικά Adomas Druktenis, Βίλνιους: εκδ. Vaga 1978
  • Nikos Kazantzakis, Xilazuoba, μετάφραση στα κινέζικα Hong Ren Wang, Ταϊπέι: εκδ. Chang jing chu ban she 1978, 1998
  • Nikos Kazantzakis, Jeta e Zorbës, μετάφραση στα αλβανικά Ali Podrimja, Πρίστινα: εκδ. Rilindja, Redaksia e botimeve 1978
  • Nikos Kazantzakis, AleksisZorbas, μετάφραση στα σκοπιανά Paskal Gilevski, Σκόπια: εκδ. Makedonska kniga 1979, 1982, 1989
  • Nikos Kazantzakis, Zorbaelgriego, μετάφραση στα καταλανικά Roberto Guibourg, εικονογράφηση Eduardo ArranzBravo, βιογραφικό σημείωμα Helen N. Kazantzakis, στοχασμοί για το μυθιστόρημα και την ταινία Terenci Moix, Βαρ-κελώνη: εκδ. Círculo de Lectores 1986
  • Nikos Kazantzakis, ΚumedniilikhiprigodiAleksisaZorbasa, μετάφραση στα ρωσικά Anatolija Chergakli, Κίεβο: εκδ. Vidavnichtvo Khudozhn'oi literaturi «Dnipro» 1989
  • Nikesi Kashanzhaji zhu, Xilaqirenzuoerba, μετάφραση στα κινέζικα Zhenji Wang και Fan Zhongliang yi, Πεκίνο: εκδ. Zhongguo wen lian 1992
  • Nikos Kazantzakis, ViatasiperipetiileluiAlexisZorbas, πρόλογος Πέτρος Χάρης, με-τάφραση στα ρουμανικά - χρονολόγιο Elena Lazar, Βουκουρέστι: εκδ. Rombay 1994
  • Nikos Kazanxaqis, JetaeAleksisZorbas, μετάφραση στα αλβανικά Stavri Dajo [Σταύρος Ντάγιος], Τίρανα: εκδ. Albin 1996
  • Nikos Kazantzakis, DemAlexisZorbassäiLiewenasengUluechten, μετάφραση στην ομιλουμένη του Λουξεμβούργου Henri Muller, Op der Lay, Λουξεμβούργο: εκδ. Centrale 1999
  • Nikos Kazantzakis, Zorbagrecul, μετάφραση στα ρουμανικά Marcel Aderca, Βου-κουρέστι/Ιάσιο: εκδ. Polirom 1999
  • Nikos Kazantzakis, Zōrbā, μετάφραση στα αραβικά Ra'ūf Bēgard, Slēmānī (Ιράκ): εκδ. Sardam 2000
  • Nikos Kazantzakis, Sorba nam grikaya, μετάφραση στα σινγκαλέζικα Saddhatissa pari Wadigamangava, Κολόμπο (Σρι Λάνκα): εκδ. Sanhinda 2000

 

Ηχογραφημένα βιβλία

  • Nikos Kazantzakis, Zorba the Greek, ανάγνωση George Guidall, Prince Frederick, MD: Recorded Books 1995, 1996. Μπαθ: BBC Audio Books/Chivers Audio Books 2003 [αφήγηση Στέφεν Θορν]
  • Nikos Kazantzakes, Zorba el griego, Κολομβία: εκδ. Disomex 2001
  • Nikos Kazantzakis, Alexis Sorbas, ανάγνωση Peter Simonischek. Μόναχο: εκδ. Herbig 2001 (Die Langen-Müller-Audio Books)

 

Θεατρικές παραστάσεις - διασκευές
  • Νέο Θέατρο του Βλαδίμηρου Καυκαρίδη, διασκευή Φώτος Φωτιάδης, μουσική Αντ. Δημητριάδη, Λευκωσία 1984
  • Θίασος Γιάννη Βόγλη, διασκευή Βαγγέλης Ζάχος, 1984
  • Θίασος Σταύρου Παράβα, διασκευή Γιώργος Ρεμούνδος, μουσική Μ. Θεοδωράκη, Θέατρο Λυκαβηττού 1988
  • Θίασος Αλβέρτου Εσκενάζυ, 2002
  • Παράσταση στις Βρυξέλλες, διασκευή Bernard Damien, ίσως το 1982
  • Παράσταση στις Βρυξέλλες, μουσική Marc Herouet, στα «Ευρωπάλια» 1982
  • Παράσταση στο Μάλμε της Σουηδίας, μουσική Roger Johansson, 1988
  • Παράσταση στο Théâtre de la Ronde de Sorgues, κατά τη διάρκεια της «Ελληνικής Εβδομάδας», μουσική Laurent Borel, 1988
  • Ανέκδοτη διασκευή από τον Τώνη Τσιρμπίνο, Μουσείο Ν. Καζαντζάκη (Βαρβάροι Ηρακλείου)
  • Ανέκδοτη διασκευή στα γαλλικά από τον Bernard Damien, για το θέατρο Rideau de Bruxelles, Μουσείο Ν. Καζαντζάκη (Βαρβάροι Ηρακλείου)

 

Κινηματογράφος
  • ­Zorba the Greek, σενάριο - σκηνοθεσία Μιχάλης Κακογιάννης, μουσική Μίκης Θεο-δωράκης. Παραγωγή: Μιχ. Κακογιάννης - 20th Century Fox 1964. Ηθοποιοί: Anthony Quinn, Alan Bates, Ειρήνη Παπά, Lila Kedrova. Το 1965, η ταινία κέρδισε τρία Όσκαρ: β΄ γυναικείου ρόλου (Lila Kedrova), καλλιτεχνικής διεύθυνσης (Βασίλης Φωτόπουλος) και φωτογραφίας (Walter Lassaly)• ήταν υποψήφια και για τα Όσκαρ α΄ ανδρικού ρόλου (Quinn), διασκευασμένου σεναρίου, σκηνοθεσίας και καλύτερης ταινίας (Κακογιάννης).
  • Michael Cacoyannis, Zorba the Greek, Αθήνα: 20th Century Fox 1963 (φωτομηχανική ανατύπωση του κινηματογραφικού σεναρίου)

 

Μιούζικαλ
  • Zorba the Greek, σκηνοθεσία και παραγωγή Harold Prince, διασκευή Joseph Stein, μουσική John Kanter, στίχοι Fred Ebb. Ανέβηκε από αρκετούς θιάσους σε διάφορες πόλεις των Η.Π.Α. (Βοστώνη 1968, Νιού Χέηβεν 1968, Λος ντζελες 1970, Μίλ-μπερν Νιου Τζέρσεϋ 1971 με τον Τίτο Βανδή στο ρόλο του Ζορμπά) και σε άλλες χώρες (Ελσίνκι 1970, Λύμπεκ 1971, Βιέννη 1971, Μάλμο 1971, Βαϊμάρη 1972, Λονδίνο 1973, Καν 1974, Ρουέν 1974, Λιέγη 1975, Νάντη 1975, Μπορντώ 1975, Μόσχα 1979, Κάσελ 1980, Μύνστερ 1982, Λειψία 1982, Αντίμπ 1987, Βερόνα 1988, Παρίσι 1991).
  • Zorba the Greek, σκηνοθεσία Μιχάλης Κακογιάννης, διασκευή Joseph Stein, Νέα Υόρκη, Μπρόντγουεϊ, με τους Anthony Quinn και Lila Kendrova, 1984-1986
  • Zorba the Greek, διασκευή Joseph Stein, μουσική Μ. Θεοδωράκης, Σίδνεϋ 1988

 

Μπαλέτο

  • ­Zορμπάς, Εθνική Λυρική Σκηνή, μουσική Μ. Θεοδωράκης, 1979
  • Μ. Θεοδωράκης, Zorba il Greco, Arena di Verona, 1988. Ηρώδειο, 2005
Μουσική
  • Ν. Μαμαγκάκης, Μουσική για τέσσερις πρωταγωνιστές, Μπάυροϊτ, Ορχήστρα της ρα-διοφωνίας του Αμβούργου, 1959
  • Μ. Θεοδωράκης, Zorba the Greek, 20th Century Fox Records 1964 (η μουσική της ταινίας)
  • John Kander, Zorba. Selections, στίχοι Fred Ebb, διασκευή Joseph Stein. Νέα Υόρκη: Times Square Music Publications / Μιλγουόκι: H. Leonard Corp. 1968 (επιλογές από το μιούζικαλ)
  • John Kander, Zorba. Selections, στίχοι Fred Ebb, διασκευή Joseph Stein. Χόλυγουντ: Capitol 1969. United States: Broadway Angel 1992 (σειρά Broadway Classics, 5) - επιλογές από το μιούζικαλ
  • Joseph Stein, Zorba. A musical book, Νέα Υόρκη: Random House 1969 (το λιμπρέτο)
  • John Kander, Zorba. Sound recording - cast recording, Νέα Υόρκη: RCA Red Seal 1983 (επιλογές από το μιούζικαλ)
  • Κώστας Μουντάκης - Μάνος Μουντάκης, Αναφορά στον Καζαντζάκη, Μίνως Μάτσας 1976 (τα περισσότερα τραγούδια είναι εμπνευσμένα από τον Ζορμπά)
  • Μ. Θεοδωράκης, ZorbailGreco, μπαλέτο, 1988
  • Zorba, der Grieche, σύνθεση - διεύθυνση ορχήστρας Μίκης Θεοδωράκης, χορογραφία - σκηνική διεύθυνση Lorca Massine, παραγωγή Claudio M. Riccardi. Γερ-μανία, Hitron: Castle Communications 1993 (σειρά Arena di Verona) - ηχογράφηση της παρουσίασης του μπαλέτου, Arena di Verona 1988
  • Μίκης Θεοδωράκης, Zorba the Greek, Γερμανία: Back Biter, 1994
  • M. Theodorakis, Zorbas. Suite-ballet in 23 scenes for solo-alto, bouzoukis (ad libitum), choir and orchestra, Αθήνα: εκδ. Romanos 1995 [η παρτιτούρα]

 

 Βιβλιογραφία:

 

Χάρτες




Καιρός

Τελευταία Νέα

  HTML Hit Counter
BubbleWorx Design